นี่เธอคงจำไม่ได้แต่ว่าฉันมันลืมไม่ได้
อะไรที่เธอได้พูดหวานหวาน
ถึงได้มีเวลา ถึงได้มาเจอกัน
ต้องการให้เราคืนดีดังเดิม
อยากเตือนความจำให้เธอสักหน่อย
ฉันมันไม่ดีใช่ไหมเธอ
ไม่มีอะไรเหมาะสมคู่เธอ
วันนั้นเธอเองที่บอกอย่างนี้
ก็แล้วมันเกิดอะไร วันนี้ถึงได้
ยอมรับตัวเองมาคบกันอีก
ก็ฉันนั้นมันไม่ดี
อย่าเอาตัวเข้ามายุ่งเกี่ยวอีกเลย

คงจะมีให้เธอเพียงแค่คำขอบใจ
คงจะมีให้เธอเพียงแค่ความเข้าใจ
คงจะมีสักวันที่เธอพบใครๆ
คนที่เธอพอใจไม่ใช่ฉัน

นี่เธอคงจำไม่ได้แต่ว่าฉันมันลืมไม่ได้
อะไรที่เธอได้พูดหวานหวาน
ถึงได้มีเวลา ถึงได้มาเจอกัน
ต้องการให้เราคืนดีดังเดิม
อยากเตือนความจำให้เธอสักหน่อย
ฉันมันไม่ดีใช่ไหมเธอ
ไม่มีอะไรเหมาะสมคู่เธอ
วันนั้นเธอเองที่บอกอย่างนี้
ก็แล้วมันเกิดอะไร วันนี้ถึงได้
ยอมรับตัวเองมาคบกันอีก
ก็ฉันนั้นมันไม่ดี
อย่าเอาตัวเข้ามายุ่งเกี่ยวอีกเลย

อย่าทำให้มันวุ่นวายอีกเลย
อย่ามาพบเจอกันเลยได้ไหม



จะรู้ว่าโลกใบนี้ มันกว้างใหญ่ ก็ต่อเมื่อเราได้ออกเดินทาง
จะรู้คุณค่าของอะไรสักอย่าง ก็ต่อเมื่อเราได้เสียมันไป
จะรู้ความหมายของฟ้าหลังฝน ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้นมันมาได้
จะรู้ว่ายังมีเรื่องอีกมากมาย ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจยอมรับมัน
จะรู้ว่าในหนังสือมีอะไร ก็ต่อเมื่อเราได้ลองเปิดอ่าน
จะรู้เวลาของดอกไม้บาน ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตามอยู่อย่างนั้น
จะรู้ว่า เสียงหัวเราะมันมีค่า ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตาในสักวัน
จะรู้ถึงความใจในกันและกัน ก็ต่อเมื่อเราได้พูดมันออกไป
จะรู้ว่าอะไรที่เรียกว่าคิดถึง ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึงมีใครสักคน
จะรู้ความหมายในคำว่ารักสักหน ก็ต่อเมื่อมีใครบางคนทำให้หวั่นไหว
จะรู้ว่าคำคืนนี้คงไม่เงียบเหงา ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่าได้มีโอกาสบอกไป
จะรู้ว่าเป็นเธอเท่านั้น ที่ฉันมีให้ ก็ต่อเมื่อทุกครั้งที่เขียนอะไรลงไป
จะมีแต่ภาพเธอในใจเกิดขึ้นมา